İstanbul- 03/12/2015

Sevgilim,

Her şey o kadar heyecansızdı ki, şimdi ki gibi. Bana unutturduğun hayata yeni yeni alışıyorum. Eskiden ne yapardım? Nerelere giderdim? Senden önce ben kimdim? Ne isterdim? Sabahları günün ışığı hangi amacıma eşlik ederdi? Hatırlamıyorum.

Bu hayatı istemiyordum. Belki de sen yoktun ya ondan mı istemiyordum? Tanımamıştım hani seni, siyah saçlarına değmemişti bakışlarım, dünyanın en güzel gözlerini ve o büyük ağzını bilmiyordum. Sesin hiç kulaklarımın içinden girip beynimde dolaşıp durmamıştı. Şimdi unutuyorum ya o yüzden mi terk etmek istiyorum her şeyi? Sesini bile mesela unutuyor gibiyim. Mutlu olabilmek için planlar neden yapıp duruyorum? Düşünmek, düşünmek, düşünmek zorundayım sürekli. Başka şeyleri hesaplamalıyım. Belki de gün boyu ağır işlerde çalışmalıyım. Her gün başıma felaketler gelmeli.

"Tanımadığı birini insan nasıl bekler?" diye sorma. On yaşımdan beri okuduğum hikayelerden anımsıyordum seni ama çıkartmak için görmeyi bekliyordum. Her köşe başında hayatının benimkine değeceği günü bekleyerek geçiriyordum yıllarımı. Dünyaların en büyük mutluluğu, katlanılmaz bir acıya dönüşürken, "Keşke hiç olmasaydı." diyemiyorum. Varlığını, bir zamanlar olduğun anları hatırladıkça dünyanın en güzel duygularını yaşıyorum. Bir yerlerde yaşamaya devam ediyor olman beni o kadar çok mesut ediyor ki, geceleri piyano dinleyerek düşünüyorum her hareketini. Haddimi aşıyor, kendimi de katıveriyorum içine. Dans ediyoruz karanlık bir odanın içinde, her şeye şükreder gibi dönüyoruz. Dudakların omzumda, gözlerimiz kapalı, sıkı sıkıya sarılıyız birbirimize. Gözlerimden aşağıya düşen karabiber tanesi kadar yaşlar içinde uyanıyorum. Hemen büyük bir ciddiyetle sarılıyorum bir şeylere. İki üç bir şey araştırıyor ve yatağa girip uyumaya çalışıyorum.

Bin bir acı, bin bir dert içinde etrafıma gülücükler saçan akıllı adam rolümle gideceğim buralardan. Göreceğim yeni yerlere uyduracağım seni fikirlerimde. Bir kiler bile yeterdi ya yaşamaya, zamanın eline bırakacağım bendeki ömrünü. Beni tükettiği gibi seni de tüketince özgürleşeceğim. Hoşçakal !