Hayat kötü bir tiyatro,
Onu görürsen oynayamıyorsun.
Seyirci olmak mı?
İnsanı daha ilk perdeden sıkıyor.

Her şey samimiyetten uzak,
Ucuz planların, ucuz çıkarların,
Esiri olmuş televizyon insanı.
Yanaklarından iğrençlik akıyor.

Yaşadığını sandığın şey,
Kötü bir tiyatronun,
Ucuz bir rolü,
Hepsi bundan fazla değil.

Çok özelsin zannediyorsun değil mi?
Zavallıdan bir adım öte değilsin.
Koskoca tarihe bir göz at.
Bir karıncadan fazlası bile değilsin.

Gelip, geçici bir yüz karasısın.
Kendin için insanlığından vazgeçmiş,
Konforun için esir düşmüş,
Yönetilen bir ahmaksın.