Taksim'de tek başıma bir şeyler içmiştim. Sonra kendimi o yokuştan aşağı salıp yerime gittim. Galata Köprüsünün altı. Son biramı içip, gün doğumunu beklerken bir tinerci çocuk yanıma geldi ve sordu:

- Niye buradasın ağabey?

- Bir şeyler olsun istiyorum.

- İstediğin şey ne?

- Ne önemi var...

- Belki istediğin şeyleri yapabilirsin.

- Yapamam.

- Nereden biliyorsun?

- Önümde bir çok engel var.

- Uğruna savaşırsan her şeyi, herkesi yenebilirsin.

- Peki ya kendimi?

- Kendini neden yeneceksin ağabey? 

Sigaramdan bir nefes çektim. Sonra ona doğru döndüm. Belki bir yirmi saniye kadar gözlerinin içine baktım ve dedim ki:

- Engellerden bahsediyoruz sanmıştım.

- İyi sabahlar ağabey.

Martılar uçuyor ve Karaköy vapuru günün ilk seferini çekiyordu.
Gün doğdu. Yukarı çıktım. Balık tutan amcalar plastik bardakta güzel bir çay verdi bana.