İki perdeli bir oyun hayat bana,
Birincisini görüp, ikincisini hayal ediyorum.

Çok güzel bir valse gibi,
Salınıyor siyah saçlarının telleri.
Hayal ediyorum.
İnkar etmeyeceğim ara sıra görüyorum.
Gözümle değil ama. Görüyorum.
Görmek sayılmazsa yaşıyorum.

Sesin mi? İnce, içten, "Aşkım" der gibi.
Her arkamı döndüğümde sesleniyor.
Bu sokakların köşe başları dönülüyor ya,
Döner dönmez seni görecek gibiyim sanki.
Koşacaksın bana, sarılacağız. Öpeceğim.

Zor şey bir ihtiyar bunağın ölümü beklediği gibi,
Bir oda içinde, sadece kendiyle insanın,
Deli deli seni beklemek.

Aynı o ihtiyar bunak gibi, beklerken seni,
Ya gelirsen? Ne olur bilmiyorum ki.
Peki ya gelmezsen? Bu acılar bir süre sonra geçer mi?

Kızardın ya her şeyime, saatimi çıkartmazdım eve gelince.
En sevdiğim tişörtümü sürekli giymeme laf söyler,
Canımı sıkardın.
Sonsuza kadar yumulmak isterdim dudaklarına.

Sen yoksun ama her şeyin benimle.
Gittin ya yarim. Anılarını da toplayıp götürmeliydin.
Dört duvar bir oda değil, dünyama sığıp taşan hayaletini de,
Gittiğin yerlere götürmeliydin seninle.

Bana senin rüzgarının esmediği bir iklim bırakmalıydın.
Yer yer üşüyorum sensizliğe,
Yer yer yanıyor yüreğim yine sensizliğe,
Sonsuza bir doğru attım.
Küçük bir apartman dairesinden izliyorum.
Çıplak gözle,
Görmüyor. Hissediyorum.