Değişmeyen bir beton yığını,

Bir kapı gibi tıkırdatıyorsun.

Cevap yok!

Geçim derdi içinde akademik felsefeci bakkal,

Çilek bulamıyorum manavlarda,

Mevsimi geçmiş.

Sosyetik ilçelerde aramalıymışım.

Neden bu kadar önemseniyorum diye şaşırıyorlar

En yakın arkadaşlarım bile,.

Ama önemsenmiyorum ki genelde,

Değiştirebilirdim belki dünyayı önemsenseydim.

İkinci dünya savaşında Moskova önlerinde savaşabilirdim.

Filistin'de bir çocuğun başını okşayabilir.

Suriye'de arabuluculuk yapabilirdim.

Satranç olsa hayat bu önemle piyon olmaya layık değilim.

Yerin üç kat kadar üzerinde düşünüyorum.

Hayata anlamlar arıyorum.

FD şarkıları hayata açıklamalar getiriyor.

"Arada bir şefkatine muhtacım."

Evet sanki çok büyük lüks sevda için,
Ölen bir sürü insan için,
Herkesin savaşı kendi için sanki biraz da,
Olan değil istediğimiz şey olmalıydı herhalde.

Nietzsche haklı çıkıyor.
Güçlü, güçsüzden dileniyor ya,
Tamamiyle ahlaksızlık.
Doğal gelişmiyor.

Diyalektik de destekliyor.
Artık kıymeti yok diyor.
Estetik-zaman ilişkisi tuhaf,
Sonradan olanlar kıymetsizleşiyor.