Bazen sessizlikler içinde keşkeler konuşur.
Bazen de iyi ki seslenir in-sana,

Her şey o mükemmel anın işi,
Sen koşarsın o kaçar. Vazgeçersin.
Nefes nefeseyken, ellerin dizlerinde,
Gelir de yanağından öper.

Kaldırır başını bakarsın. Duman olur.
Ne olacak?lar içinde yaşarsın dünü bugünü,
Yarınlar yeni umutlar dahi sokmaz yüreğine,
Umutlar olmadan da yaşanırmış. Öğrenirsin.

Öylesine, yaşıyormuş da bir yandan bekliyormuş gibi.
Hani ömür tükeniyor gibi de bir şeyler olmuyormuş gibi.
Vazgeçtim numarasıyla bekleye bekleye yaşarsın.
Keşkelere yer yok kalbim de der de, iç çekersin.

Korkarsın artık yapmaktan kumdan kaleleri,
Bir haşarı ayak gelir de bir tekme vurur diye korkarsın.
Ne cesaretin kalır ne de halin, bitkinsindir.
Bir umut, bir çıkar yol ararsın.
Onu bile bulmaktan korkarsın.
Bekler, bekler durursun.
Zaman geçer sen yavaş yavaş yok olursun.