İki ayak kadar bile işgalci değilim yeryüzünde,
Geçmişe hasretim kadar tutsak ve anlamsız da.
"Bir şeyler olacak." vaadi  sürüklemiyor beni.
Bir sonbahar yaprağı değilim biraz rüzgarım.

Kırmızı pötikareli bir sofra bezi sereyim çimenlere,
İşim bitince katlarım dörde koyarım hasır sepete.
Bir serseri parmakları gibi gitarın üzerinde,
Vuruyorum bir ada yolculuğu serinliğinde yüzüne.

Hemencecik alıverme avuçlarının içine beni,
Ne mesken tutarım ne vatanım var benim.
Bir ömür gibi değil bir kadının kalbinde,
Değip geçen, gidenim ben ezele.