Esirim ben sana artık.
Nefes alan bir ölü gibi,
Tatsız, tuzsuz bir yemek yer gibi,
Yaşıyorum sensizliği.

Kalbime bir şeyler saplanıyor,
Gün boyu ağırlığını taşıyorum.
Sanki boğazım da düğüm düğüm.
Geçer belki diye su içiyorum.

Her şeyim hiçliğe dönünce,
Farkına varamamışım sanırım.
Ben sana düpe düz, gündüz gece,
Deliler gibi aşığım.

Gitme fikri beyine girdiğinde,
Bir elmanın kurdu gibi dolaşır durur.
Gitmek normalleştiyse,
Eylemi kaçınılmaz olur.

Git güvercinim.
Gözün göklerde kalmasın.
Aklını da al git.
Varlığım kuşku yaratmasın.

Sen masmavi göklerde süzülürken,
Ben içimdeki ağaçların yerine,
Diktiğim binaları yakacağım.

Gittiğin yerlerde güzel anılar biriktir.
Gözyaşlarımı kurutacak kadar güzel,
Kedersiz bir yaşam sür.

İnsan olmasaydım eğer olurdu.
Sevdiğim kadar sevildiğimi hissetmek gibi,
Saçma ve gereksiz bir arayışa girmezdim.

Git güvercinim. Uç.
Ben senin ne ipini tutabilirim.
Ne de burada kal diye,
Ayaklarına kapanabilirim.

Git güvercinim. Uç.
Ben bir süre daha yolunu gözlerim.
Sonra belki ben de,
Senin gibi bizden vazgeçerim.